W dniu 17 marca odeszła od nas wieloletnia nauczycielka matematyki , nasza koleżanka; lubiana i szanowana przez wiele pokoleń uczniów nauczycielka i wychowawczyni.

Zofia Kochanek (na zdjęciu z abp Wacławem Depo) urodziła się w roku 1929 w Dworszowicach, obecnie powiat Pajęczno w województwie łódzkim. Pochodziła z wielodzietnej rodziny, a dzieciństwo i młodość przeżywała w trudnych czasach wojny i powojennej biedy.

Ukończyła Państwową Wyższą Szkolę Pedagogiczną – obecnie Uniwersytet Łódzki na wydziale matematycznym. Pracę zawodową rozpoczęła w roku 1950 we Włoszowej, a dwa lata później przeniosła się do ówczesnej Państwowej Szkoły Ogólnokształcącej stopnia licealnego w Szydłowcu.

W Liceum Ogólnokształcącym imienia Henryka Sienkiewicza, gdzie była wieloletnia zastępcą dyrektora pracowała aż do przejścia na emeryturę w roku 1984.

Jej wyróżniająca się praca pedagogiczna była dostrzegana i nagradzana: otrzymywała dodatki pedagogiczne dla wyróżniających się nauczycieli, nagrody dyrektora, inspektora, kuratora i Ministra Oświaty. Została wyróżniona w roku 1975 Złotym Krzyżem Zasługi a w roku 1982 Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Na emeryturę odeszła w roku 1984, a w latach 1985-1991 pracowała w niepełnym wymiarze godzin w Szkole Podstawowej nr. 2 im. Mikołaja Kopernika, którą to szkołę wybudował Jej mąż Kazimierz Kochanek i w murach jej kilkanaście lat mieszkali. W latach 1993-1996 pracowała w Szkole Podstawowej w Wysocku.

Była bardzo rodzinna. Opiekowała się ukochanym bratem Jankiem, ostatnio szczególnie mocno przeżywała coroczne spotkania licznej rodziny- sióstr i braci oraz ich dzieci.

Kochała swoją pracę. Jej pasją była matematyka i nauczanie. Uwielbiała trudne krzyżówki. Zmarła Zofia Kochanek w każdym uczniu, nauczycielu , znajomym i przyjacielu potrafiła odnaleźć coś godnego uwagi i szacunku. Każdy Jej uczeń i współpracownik miał szanse zdobyć Jej sympatię i uznanie. Zawsze starała się dostosować swe wymagania do możliwości innych oraz zaistniałej sytuacji. Uwielbiali Ją za to uczniowie i szanowały koleżanki i koledzy.  Uczniowie wdzięczni Jej byli za bezinteresowną pomoc w nauce szczególnie w czasie przygotowań do egzaminów maturalnych.

Dumna była z sukcesów naukowych i zawodowych swoich uczniów i absolwentów. Szczególnie dumna była z doktoratu swojej ukochanej córki Hanny.

Miała szczególne szczęście, ze w ostatnich chwilach życia mogły być razem…..

Żegnamy przyjaciela, nauczyciela, dyrektora. Żegnamy Dobrego Człowieka.
Odeszła w czasie, który nie sprzyja licznym zgromadzeniom. Jesteśmy przekonani, że żegnałby Ją tłum absolwentów i znajomych oraz przyjaciół. Ale wszyscy jesteśmy myślami razem i łączymy się w modlitwie z najbliższymi.

20 marca 2020 roku.

Koleżanki i Koledzy- Nauczyciele seniorzy LO

Transmisja mszy świętej pogrzebowej śp. Zofii Kochanek: