Chcemy ożywić harmonię polską – stworzyć nowe, w pełni sprawne instrumenty, których tradycja jest zakorzeniona w Polsce. Od ponad pół wieku harmonie nie są już wykonywane, nie ma już warsztatów, manufaktur, ani osób które mogłyby kontynuować rzemiosło.

Kilka lat temu stworzyliśmy naszą pierwszą harmonię, wykonaną niemal w całości w tradycyjny sposób. Od tamtej pory naszym marzeniem stało się usprawnienie technologii produkcji i wydanie na świat szeregu harmonii. Wiemy, że istnieje zapotrzebowanie na sprawne, nowe instrumenty, które byłyby dostępne w przystępnej cenie, z możliwością serwisowania w kraju. Jesteśmy jedyni, którzy przy waszym wsparciu mogą to zrobić . Wspólnie możemy wzbogacić rynek polskich instrumentów.

Nasz projekt powstał z chęci podtrzymania tradycji polskiego rzemiosła budowniczych harmonii, instrumentów wytwarzanych niegdyś w dziesiątkach warsztatów na terenie Polski, których wytwórstwo zanikło prawie zupełnie w latach 60-tych, a budownictwo harmonii stało się ginącym zawodem.

Harmonia ma bardzo ciekawą historię. W czasach swojej świetności ten instrument był chlubą polskiego rzemiosła instrumentalnego, doceniany i wielokrotnie nagradzany na międzynarodowych targach. Harmonie powstały na początku XIX wieku, a w latach 30. XX wieku stały się tak popularne, że zaczęły wypierać skrzypce z wiejskich wesel. Zapotrzebowanie na harmonistów było więc ogromne. Jednak kariera harmonii była krótka. Po II wojnie światowej same zostały skutecznie wyparte przez produkowane masowo, tańsze akordeony. Szeregi harmonistów zaczęły szybko topnieć. Część muzykantów porzuciła ten instrument na rzecz bardziej „nowoczesnych”, poszukiwanych przez odbiorców. Na weselach i zabawach pojawiły się zespoły o bardziej uwspółcześnionych składach, grające szlagiery zasłyszane w radio. Harmonia, skrzypce, bębenek stały się niemodne. Zastąpiła je trąbka, gitara, perkusja, syntezator.

Nie powstają już nowe instrumenty, jednak muzyka na nich wykonywana jest wciąż żywa i budzi coraz większe zainteresowanie wśród młodych ludzi. Wraz z ostatnią harmonią zaniknie istotna część kultury polskiej – charakterystyczny styl wykonawczy, muzyka oraz możliwość jej kontynuacji przez następne pokolenia.

Naszym celem jest zbudowanie harmonii, która sprosta klasie dawnych instrumentów, wykorzystując przy tym jakość, jaką dysponuje współczesna technologia.

Kim jesteśmy?

Bartek Stańczyk – doktor inżynier, robotyk i koncertujący akordeonista. Na co dzień współpracujący z wieloma politechnikami (zarówno polskimi jak i europejskimi) w dziedzinie robotyki. Jest kompetentnym i doświadczonym liderem, który motywuje do działania cały nasz zespół. Jego zamiłowanie do muzyki i techniki w naturalny sposób doprowadziło do zainteresowania się tematem rzemiosła instrumentalnego i zainicjowania projektu “Studium Harmonii Polskiej” realizowanego pod patronatem Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w 2007 roku. Stara się wykorzystać swoje naukowe podejście do zgłębiania wiedzy na temat brzmienia instrumentów.

Katarzyna Tucholska – magister filologii polskiej UW. Tanecznica, harmonistka i rzemieślniczka, szkoli czeladników w kierunku wytwórstwa instrumentów języczkowych.Terminowała zarówno u harmonistów, jak i budowniczych instrumentów starszego pokolenia. Stroi, naprawia, remontuje i rekonstruuje zarówno harmonie, jak i akordeony.Gra na trzyrzędowej harmonii pedałowej i ręcznej. Ma półrocznego synka Jasia 🙂

Dorota Łukasik – kulturoznawczyni, animatorka wydarzeń kulturalnych i rzemieślniczka.Na co dzień z wielkim entuzjazmem zarządza serwisem akordeonów i harmonii. Za punkt honoru postawiła sobie wypromowanie ideii wskrzeszenia harmonii polskiej. Zgłębia aspekty rękodzielnicze wytwórstwa instrumentów. Jej pasją jest śpiew tradycyjny z regionu Europy Środkowo-Wschodniej.

Michel Knepper – technik, konstruktor mechaniki instrumentów oraz serwisant. W projekcie będzie odpowiedzialny za projekt mechaniczny harmonii. Jego największa pasją jest Borussia Dortmund, klub piłkarski z jego rodzinnego miasta, któremu kibicuje od najmłodszych lat. Z równie wielką zaciętością oddaje się śpiewaniu gospel oraz modelarstwu. Do naszej krainy przywołał go zew miłości do pewnej słowiańskiej piękności.

Tomasz Ścierka – magister inżynier, konstruktor-mechanik i akordeonista. Zaprojektował mechanikę harmonii powstałej w ramach projektu “Studium Harmonii Polskiej”. Jego szeroka wiedza dotycząca konstrukcji i funkcjonowania instrumentów języczkowych, pozwala nam na wybranie najlepszych rozwiązań technicznych. Z zamiłowania fotograf, majsterkowicz i wędkarz. Świeżo upieczony tatuś.

WSZYSTKIE SZCZEGÓŁY DOTYCZĄCE PROJEKTU ZNAJDZIECIE W LINKU TUTAJ

budujaharmonia2

budujaharmonia3