Teresa Kotkowska-Rzepecka -urodziła się w 1948 roku w Słoneczniku na Warmii. Ukończyła Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych w Supraślu w 1967 roku,a następnie studia na Wydziale Malarstwa w pracowni prof. W. Taranczewskiegow krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, uzyskując dyplom z wyróżnieniem w 1973 roku. W 1975 roku podjęła pracę pedagogiczną na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Jest profesorem zwyczajnym, prowadzi autorską pracownię rysunku oraz malarstwo na studiach licencjackich i podyplomowych oraz sprawuje opiekę nad doktorantami.

Uprawia malarstwo. Zorganizowała ponad 30 wystaw indywidualnych. Uczestniczyła w ponad 90 wystawach zbiorowych w kraju (np. w Warszawie, Krakowie, Rzeszowie, Kielcach, Morągu, Nowym Sączu) i za granicą, m.in. w Wielkiej Brytanii (Londyn, Glasgow, Plymouth, Stockton); Francji (Lille); na Węgrzech (Kapöswar), USA (Niu Art Museum De Kalb – Illinois), Szwecji (Ronneby Kulturcentrum – Ronneby, Lansmuseum Linköping); Niemczech (Rathaus Münster, Artefactum Weisbaden).

Ważniejsze nagrody: III nagroda na Konfrontacjach Środowisk Plastycznych – Kraków (1975), I nagroda – Sztuka dla Krakowa, Kraków (1976), medal na XII Festiwalu Polskiego Malarstwa – Szczecin (1984); wyróżnienie – V Jesienny Salon Sztuki – Ostrowiec Świętokrzyski. (2000), I wyróżnienie honorowe – Salon Zimowy, Kraków (2004).

Pięciokrotnie nagrodzona rocznym stypendium Ministra Kultury i Sztuki (1975, 1977, 1984, 1987 i 1999). Była też wyróżniana Nagrodami Rektora ASP. W 1968 roku otrzymała Medal ASP w Krakowie. W 2005 r. odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi przez Prezydenta RP.

Jej prace znajdują się m. in. w zbiorach: Muzeum Narodowego w Krakowie, Muzeum Historycznego Miasta Krakowa w Krakowie, Muzeum Diecezjalnego w Rzeszowie, w zbiorach galerii BWA w Opolu i Olsztynie oraz w wielu kolekcjach prywatnych w kraju i za granicą.

„Malarstwo Teresy Kotkowskiej – Rzepeckiej, chociaż świadomie odległe od nurtu sztuki figuratywnej, skupione jest na sprawach dla człowieka najważniejszych, bo dotykających podstawowych wymiarów ludzkiej egzystencji, jej ciągle ponawianych prób samookreślenia i dramatycznych uwikłań, jej projektów, możliwości i ograniczeń. Rozwijanie i konsekwentnie pogłębiane od lat artystyczne idee, wyrażone poprzez malarską formę, dopełniają się wzajemnie w cyklach obrazów Artystki i współtworzą sui generis filozoficzny traktat o ludzkiej naturze…”

Franciszek Chmielowski

„Rozmowy twórczej wyobraźni”